گرفته از زندگى ماشينى آنها باشد ، پس در شمارگان ابيات منظور خاصى ملحوظ نبوده است بايد صراحتا بگويم ، اصولا هدف اصلى اين كتاب ، ترجمه انگليسى نبوده و نمىباشد ، بلكه انگليسى را به منزلهء چاشنى خوراك قرار دادم زيرا مىتوانيد متن كامل انگليسى را از كتابهايى كه در متن يا فهرست معرفى كرده‌ام ، بهره بگيريد چون هدف بنده از اين ديوان اولا تصحيح يك ديوان كامل و جامع و دقيق ثانيا معنى بعضى از ابيات و كلمه‌ها ثالثا تفأل كامل بوده است و هرگز توجه به متن انگليسى نداشته و نمىباشد . تفأل فارسى اين كتاب براى ايرانيان خارج از كشور برده مىشود ، عده‌اى از فرزندان اين عزيزان در خارج از كشور به دنيا آمده يا تحصيل مىكنند و با زبان انگليسى و زبان ديار مربوط خو گرفته‌اند ، پس سه يا چهار بيت انگليسى آورده شد تا با خواندن آن عشق به ميهن و اسلام در آنها تقويت شود و حتى آوردن كلمات انگليسى نيز به همين منظور بوده است ، زيرا ممكن است ترجمه‌هاى انگليسى به فارسى و بالعكس را در اختيار نداشته باشند و اگر هم داشته باشند ترجمه‌اى است كه فاقد شرح تفأل مىباشد . انتخاب عنوان غزل اتفاقى صورت نگرفته ، بلكه با مطالعه ، عملى گرديده است تا كه هر غزل نام مخصوص و پيام آن غزل باشد . در برداشت تفأل غزليات ، شمارگان آنان نيز با شمارگان ابيات تناسبى ندارد ، زيرا ممكن است كه غزل 10 بيتى 4 مورد يا 14 مورد تفأل داشته باشد و بالعكس ، اينجانب به كمك و مدد معانى و مفاهيم غزل و قراين ذهنى و برداشتها شخصى و رياضى و نجومى و تفاسير قرآن مجيد هر غزل را بررسى كرده‌ام و با ديدى خوشبينانه آن را نوشته‌ام ، تا عاشقان غزليات حافظ از سرچشمه ناب عشق و عرفان او ، جان و دل را سيراب كنند ، زيرا حافظ با بهره‌گيرى از مفاهيم و معانى قرآنى در جادهء عرفان عملى و سير و سلوك و تهذيب نفس انسانها گامهاى استوار برداشته و با آفتاب شادىبخش سخن و كلام خويش ، مجموعه‌اى از والاترين موعظه‌ها و پندهاى حكمت‌آميز كه فلسفه زندگى را تشكيل مىدهد ، براى همه و در تمامى زمانها و مكانها به ارمغان نهاد ، بنابراين تفألها حتى المقدر دقيق و صحيح و حساب‌شده مىباشند . همچنين سعى شده رسم الخط فارسى امروز تا آنجا كه به اصالت مصراع لطمه نزند رعايت شود و كلمه‌ها از نظر دستورى و املايى درست نوشته شوند . حافظ مىدانست تصوف و عرفان تنها عبادت و تفكر نيست ، بلكه روابط انسانها با خالق و تعهدى است نسبت به جهان و مردم . او مىگويد كه سالك در ابتدا از عالم محدود به ماوراء سفر مىكند و از آنجا به بىنهايت مىرود ، پس تفأل او نيز اين خط را دنبال مىكند و به شما راه را نشان مىدهد و اگر خواننده به سخن حافظ بىتوجه است يا به قول عام اعتقاد ندارد . خوبست از تفأل زدن به حافظ جدا خوددارى كند ، چون حافظ فكر و انديشه‌اى را مىطلبد كه به او توجه و عنايت ويژه داشته باشد . هرگز سعى كرده‌ايد ، فكر خود را توسط نگاهتان به جايى منتقل كنيد ، در اصطلاح با قانون تله‌پاتى ذهنى كه مىتوانيد با غزل حافظ داشته باشيد ، اين كار عملى است ، به طور مثال :